Sarıkamış gazilerinden Balıkesir li  Mehmet oğlu Ahmet ağa anlatıyor:

24 Sarıkamışa doğru harekete geçen askerlerimiz,gece dağa tırmanmaya başladılar.Şiddetli soğuk,korkunç tipi altında,gecenin karanlığında  birbilerine tutuna tutuna kara bata çıka yol almaya çalıştılar.İliklerine kadar titreten tipinin şiddeti karşısında üzerlerindeki soğuk yüü görmemiş yazlık kıyafetleriyle yürüdüler.Yol yokuş bitmiyor,,kara saplanmış ayaklara izin vermiyordu..Yol bitmeli kar aşılmalıydı;nasılsa her gecenin bir sabahı vardı.İşte bu gece yürüyüşünde önce gözler donmuş,,kör olduğunun kimse farkına varamamış.Sabahın ilk ışıklarını görememiş, halen gece karanlığı devam ediyor zannetmişler.
yüreklerinin aydınlığında yürümeye çalışmışlar.Yollarını aradılar ,kara saplandılar ve geride kalmaya başladılar.Geride kalanlar yavaş yavaş donuyordu.Kapkara gecenin sabahını göremediler.
Sağ kalan askerler için bir daha sabah olmadı.Sarıkamış a yaklaştıklarında kar erimemiş ama onları eritmişti..
Soğuğa bir de açlık eklendi;erzak getiren birliklerde yolda donarak şehit olmuşlardı ve açlık sağ kalanları da
perişan etmişti.
        İNANILMAZ AMA GERÇEKTİ;
 Kalanlar ölene dek .. çarpıştılar..çarpıştılar..çarpıştılar  ve Yüreklerimize gömüldüler..DEDİLERKİ;
    "VATANIMIZ SABAH AYDINLIĞINI GÖRSÜN ,TÜM GECELER VARSIN BİZİM OLSUN"

     Allah-u ekber dağlarındaki TÜRK müfrezesini esir alamadık
                                    Bizden çok evvel allaha teslim olmuşlardı....     rus kurmay başk.  Pietrorovic

Allah-u ekber dağlarındaki TÜRK müfrezesini esir alamadık
                                    Bizden çok evvel allaha teslim olmuşlardı....     rus kurmay başk.  Pietrorovic

Super yazı eline saglık....

eline sağlık..

Güneş, altın ışıklarıyla son kez yıkamış,
Osmanlı nın gurubudur Sarıkamış.

Andıkça ,içimi kavurur bir zemheri kış,
Buzdanbir hançerdir yüreğimde ,Sarıkamış...

Kirpiklerden ,uçmadan umut kuşları,
Bir bir donuyordu her erin sesiz haykırışları.

Kar aydınlığına gömüldüler birer birer,
Yıldızlara gark oldu, Cennet te seher.

Hakk a adanmanın adı ,yaşanan kıyamet,
Vadilere sığmıyordu , bembeyaz şehadet.

Yanaklarda donmuş damla damla yaş,
Hala yanıyor ,yüreklere düşen ateş

İpek yüreklere dokunmuş kaderin eli,
Ağıtlardan boşanmış hüzün seli.

Sarıkamış yıldızların hilale koştuğu yerdir,
Yurt sevdasına çığ gibi düşen kederdir.

Susarken konuşur sarıkamış ta çamlar,
Her bahar, dallardan ak hüzün damlar.

Şehit türküleri söyler, hala dağlar,
Sarıkamış ta tarih için için ağlar.

Allah-u ekber dağlarında gök ve yer,
Hala "Allah-u ekber" der ;allah u ekber...!!!

paylaşım için teşekkürler. çok etkileyici olmuş bu konu çok güzel

"120"   mutlaka izleyin

filmin konusu:Van, 1915 Ocak. Kış. 1. Dünya Harbi’nin ilk ayları. Eli tüfek tutan herkes Ruslarla ölüm kalım harbindeyken sınır birliklerinde cephane tükenir. Vanlı çocuklar gönüllü olurlar, yaşları 12 - 17 arasında değişen 120 isimsiz kahraman çocuk. Cephaneyi sırtlanırlar, karlı dağlarda günlerce, gecelerce sarıkamışa  yürürler. İsimleri unutulmuş olsa da bu büyük yolculuğu gerçek bir kahramanlığa dönüştüren gençlerin öyküsü.